October 31, 2009

عكاسم و بس

ساتيار-امامي.jpg

دوست دارم شكايت كنم ،دوست دارم گله كنم ، دوست دارم داد بكشم، ولي من عكاسم و بهتره فقط عكاسي كنم .روزهاي سختي سپري شد بعد رهايي از دانشگاه اوين، بله دانشگاه، براي من يك دانشگاه بود ولي تو باور نكن.بعد از استعفاي اجباري از روزنامه جام جم تصميم داشتم عكاسي را رها كنم بخصوص عكاسي خبري و فضاي مطبوعاتي را ولي تصميم عوض شد و دوباره پناه اوردم به خانه اول و اين روزها در روزنامه جهان اقتصاد مشغول به كار شدم و آتليه عكاسي كوچكي هم دائر كردم .ضمنا جهت افكار عمومي بنده نه ممنوع كار هستم ونه ممنوع خروج و زندگي ادامه دارد با انگيزه بيشتر و همچنان دلم براي ايرانم مي تپد.

Posted by satyar at October 31, 2009 08:07 PM
Comments

موفق باشی. ادامه بده و از هیچ چیزی نترس

Posted by: سعید آزاد at October 31, 2009 08:18 PM

bazam xali basti kesafaaaaaaaaat
omidvaram movafag bashi

Posted by: mostafa at October 31, 2009 08:19 PM

درود بر ساتیار عزیز
و صد آفرین بر این اراده محکم و استوار
از دیدن دوباره ات دوست نازنین من هم مثل همه دوستان خوشحالم

Posted by: بابک خرمدین at October 31, 2009 08:20 PM

سلام عمو ساتيار...خوشحالم كه اينجوري فكر مي كني
خيلي خوبه كه زندگي و عكاسي و تمام - علايقتون مثله قبل پابرجاست
ما هميشه به داشتن عمويي مثله اين " عمو ساتيار " افتخار مي كنيم چه در دانشگاه باشد دانشگاهي اجباري و چه در آتليه و جهان اقتصاد و رويش و .. و... و

موفق باشي و سلامت :)

Posted by: پري سا at October 31, 2009 08:20 PM

سلام
به افتخار آقای امامی
موفق و پیروز باشی

Posted by: amir masoud at October 31, 2009 08:21 PM

هر جایی که باشی همه دوستان و همکاران برات از صمیم قلب آرزوی خوشبختی و پیروزی دارن

Posted by: boojar at October 31, 2009 08:21 PM

سلام ساتيار خان امامي ! بسيار بسيار بسيار خوشحاليم از اينكه همچنان نام عكاسي حرفه اي را در جمع مطبوعاتي ها مي بينيم
پاينده باشبد

Posted by: پريساناز at October 31, 2009 08:35 PM

موفق باشيد.
تصميم درستي گرفتيد.

Posted by: احسان عباسي at October 31, 2009 09:02 PM

HAMISHEH ZENDEH VA PAYEDAR BASHI VA OMIDVARAM HICHGAH BE ON DANESHGAH BARNAGARDI.KHAYLI DOSET DARM RAFIGH...

Posted by: SADEGH KHAMOOSHI at October 31, 2009 09:14 PM

سلام بر ساتیار امامی عزیز
همیشه این روحیه ی بزرگت هست که تو رو بزرگ نگه میداره و البته همین روحیه ی بزرگت قوت میده به عکاسهای دیگه
موفق و پیروز باشی داداش

Posted by: مهدی مریزاد at October 31, 2009 09:27 PM

خوشحالم که می بینم عکاسی را به ویژه عکاسی خبری را ادامه می دی و اینکه می بینم در ایران و با اراده پولادین هستی بیشتر خوشحالم می کنه .
به امید موفقیت های بیشترت

Posted by: منصوه فراهانی at October 31, 2009 09:38 PM

سلام امیدوارم هرجا مشغول هستین پیروز باشین. همکار گذشته

Posted by: بچه خوزستانی at October 31, 2009 09:49 PM

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم... فلک راسقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم... اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد... من وساقی درو تازیم و بنیادش براندازیم

Posted by: کیجا at October 31, 2009 09:55 PM

بهتره خوشحالی ام را با این شعر استاد فریدون مشیری بیان کنم..وقتی از او هم خواسته شده بود ترک دیار کند و این شعر برای ماندن سروده بود:

تو از این دشت خشک تشنه روزی کوچ خواهی کرد و
اشک من ترا بدرود خواهد گفت.
نگاهت تلخ و افسرده است.
دلت را خار خار نا امیدی سخت آزرده است.
غم این نابسامانی همه توش و توانت را ز تن برده است!
تو با خون و عرق ،این جنگل پژمرده را رنگ و رمق دادی.
تو با دست تهی با آن همه توفان بنیاد کن در افتادی.
تو را کوچیدن از این خاک ، دل بر کندن از جان است!
تو را با برگ برگ این چمن پیوند پنهان است.
تو را این ابر ظلمت گستر بی رحم بی باران.
تو را این خشک سالی های پی درپی ،
تو را از نیمه ره برگشتن یاران،
تو را تزویر غمخواران،
ز پا افکند!
تو را هنگامه شوم شغالان،
بانگ بی تعطیل زاغان،
در ستوه آورد
و با پیشانی پاک نجیب خویش،
که از ان سوی گندم زار،
طلوع با شکوهش خوشتر از صد تاج خورشید است;
تو با آن گونه های سوخته از آفتاب دشت،
تو با آن چهره افروخته از آتش غیرت،
- که در چشمان من والاتر صد جام جمشید است،
تو با چشمان غمباری،
- که روزی چشمه جوشان شادی بود،-
اینک حسرت و افسوس ،بر آن
سایه افکنده ست خواهی رفت.
و اشک من تو را بدرود خواهد گفت!
من اینجا ریشه در خاکم.
من اینجا عاشق این خاک اگر آلوده یا پاکم
من اینجا تا نفس باقی است می مانم.
من ازاینجا چه می خواهم،نمی دانم!
امید روشنائی گر چه در این تیرگی ها نیست،
من اینجاباز در این دشت خشک تشنه می رانم.
من اینجا روزی آخر از دل این خاک ،با دست تهی
گل بر می افشانم.
من اینجاروزی آخر از ستیغ کوه،چون خورشید.
سرود فتح می خوانم،
و میدانم
تو روزی باز خواهی گشت!

موفق باشید...و همیشه سرافراز

Posted by: علیرضا.بی همگان at October 31, 2009 10:03 PM

man b to eftekhar mikonam

Posted by: bagher at October 31, 2009 10:04 PM

Again:

هر جایی که باشی همه دوستان و همکاران برات از صمیم قلب آرزوی خوشبختی و پیروزی دارن

Posted by: FarshadPix at October 31, 2009 10:07 PM

زيباست با آرزوي موفقيت و سلامتي صدها سال زنده و عكاس باشي جوون

Posted by: گلزار at October 31, 2009 10:09 PM

جامعه عکاسی خبری ایران چه دیروز چه امروز و چه فردا به حضور شما و دیگر دوستان دانشجو! افتخار کرده و خواهد کرد. بودن در کنا رشما برای ما روحیه بخش و امیدوار کننده است . همیشه سربلند و استوار باقی بمانی ساتیار عزیز.
شاگرد و دوست دیروز و امروزت ؛ شایگان

Posted by: shaigan at October 31, 2009 10:35 PM

salam satyar aziz . khoshhahalam ke hanoz beyne bache haye khabari hasti . bodanet delgarimiye baraye ma in roz ha migzare ma az pasesh bar miaim . motmaen bashid .

Posted by: salar at October 31, 2009 11:26 PM

سلام بر استاد عزیز آقا ساتیار گل آرزوی سربلندی برای شما دوست مبارز را از خدا میخواهم سربلند و پاینده باشی

Posted by: fatemeh at October 31, 2009 11:46 PM

ساتیار عزیز در هر شغل و هرجایی که هستی بهترین ها رو براتون آرزو دارم امیدوارم موفق و پیروز باشید.

Posted by: سیاوش نورین at November 1, 2009 12:27 AM

خیلی خوشحال شدم که می بینم حالتون خوبه و زندگی تون تقریبا به روال عادی برگشته... به امید دیدار

Posted by: شهلا نصیری at November 1, 2009 12:55 AM

موفق باشی
از صبوری و وطن دوستیت لذت بردم
تو رنجشو کشیدی و بعضی حالشو بردن

Posted by: فرید at November 1, 2009 01:07 AM

دوست دارم ساتیار، برای من دعا کن که بر نگردم به اون دانشگاه

Posted by: Amir at November 1, 2009 01:32 AM

سلام
یه سوال میخواستم بدونم این تغییرات آیا منجر به تغییر در عکسهایی که در آینده خواهید گرفت هم میشه؟؟؟

Posted by: ملیحه at November 1, 2009 01:41 AM

ساتیار جان
خوشحالم از این که هستی و کار می کنی.
ما که نبض مان با حیات ایران می زند، باید زنده بمانیم، چون برای نسل بعد که در راه است حرف های نگفته ی بسیار در دل داریم...

Posted by: بهزاد باشو at November 1, 2009 04:13 AM

salam
khoshhalm ke azadin!
hamin va bas
hamishe shad bashin

Posted by: Homa at November 1, 2009 05:47 AM

kessssssssssaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaffffffffaaaaaaaaaaaaaaaattttttttttttttttttttttt!!!!
]chetori?
delam barat tang shodeh. be khoda vaght nashodeh biam atudio ro bebinam. amma be zoodi e zood roo saret kharaab misham.........

Posted by: alijourab at November 1, 2009 08:41 AM

سلام ساتيار عكاس
از اينكه ريستارت شدي و دوباره داري لود ميشي خوشحالم
اميدوارم ديگه بدسكتور نگيري و خداي نكرده هاردت كرش نكنه
اميدوارم هميشه آنلاين باشي و هيچ وقت از عكاسي خبري ديسكانتكت نشي
درباره بعضي دوستات كه زمان دانشجوئيت حمايتت كردن بي انصاف نباش ، گرچه دلخوري و فعلا چيزي نميشه بهت گفت
موفق باشي و سربلند
ياعلي

Posted by: نوري at November 1, 2009 08:48 AM

satyar joon ma ke dooset darim,mikhay khabari aks begir mikhay nagir.ma dooset darim

Posted by: Reza at November 1, 2009 09:29 AM

بسیار خوشحالم که از این دانشگاه اخراج شدید. موفق و پاینده باشید.

Posted by: soudabeh at November 1, 2009 10:28 AM

بسیار خوشحالم که از این دانشگاه اخراج شدید. موفق و پاینده باشید.

Posted by: soudabeh at November 1, 2009 10:29 AM

سلام ساتیار عزیز
من هم مثل همیشه به وجود استاد بزرگی مثله شما افتخار می کنم
شاد باشید

Posted by: arshideh at November 1, 2009 11:58 AM

موفق باشی

Posted by: naghmwh at November 1, 2009 11:59 AM

bozorg satyar khoshhalam ke hasti.....bemani
hamshie beyadat boodim .....bozorg
in niz bogzarad

Posted by: hirad at November 1, 2009 04:55 PM

Good to see you out but i guess, it was a good experience for you !

Posted by: Ghassan at November 1, 2009 06:18 PM

ما در دود هم نفس خواهیم کشید

Posted by: رفیعی at November 1, 2009 07:10 PM

سلام
موفق و پیروز باشی
دمت گرم

Posted by: محمد نمازی at November 1, 2009 07:42 PM

گاهی لازمه از پشت دوربین بیایی کنار، کمی بخونی
http://radiozamaneh.org/nikfar/
حوصله کردی نگاهی به این نوشته ها بنداز، ارزش داره که بخونیشون

Posted by: Rouzbeh at November 1, 2009 07:52 PM

دوست عزیز اطمینان داشته باش که آتش زیر خاکسترسالم تر .وبا دوام تراست
موفق باشی
جهانگیررزمی

Posted by: جهانگیررزمی at November 1, 2009 10:17 PM

سلام آقا-خوشحالم كه اينجام خوشحالم كه خوشحالي- خوشحالم كه هستي ساتيار عزيز تو براي دوستات ودوست دارهات كه كم هم نيستن بزرگي عزيزي وماندگار و هميشه توي قلب اونها ميموني چون صادقي ويك دست. پس اين جور آدما مثل مو باريك ميشن اما بريده نميشن - ميدونم با پشت كاري كه داري كاري ميكني كه همه چشم تنگان دهنشون باز بمونه-به قولي ما خانه به دوشان غم سيلاب نداريم چون چيزي براي از دست دادن نداريم ودنبال جاه ومقام نيستيم -پاينده سر فراز وپيروز باشي- وبيشتر از همه خيلي چاكريم-ضمنا خيلي دلم برات تنگ شده به اميد ديدار نزديك -

Posted by: سعيد كرمي at November 1, 2009 10:26 PM

شاد باشی و سر خوش و از دست فلک آن مکتبخانه(شما بگویید دانشگاه) به ستوه نباشید
الغرض آرزوی سلامتی برایتان
خوشحال میشوم آدرس آتلیه را داشته باشم برای سفارش
shobeirparastar@yahoo.com

Posted by: shob at November 1, 2009 11:27 PM

سلام آقا ما نيز از بودنت خوشحاليم
هميشه موفق باشي
عزيزي تو

Posted by: آرمان at November 2, 2009 09:11 AM

همیشه موفق و سربلند باشی آقای امامی خوشحالم که می بینم می تونم بازم از عکسای شمت لذت ببرم

Posted by: امیر کردونی at November 2, 2009 12:24 PM

ایشالا یه وقته دیگه، یه جای دیگه و با همون شاگردای قدیمیت دوباره شروع می کنی...تا اون موقع حسابی از این اوقات فراغتت استفاده کن که میدونم باز دوباره سرت خیلی شلوغ میشه...

Posted by: نیما دیماری at November 2, 2009 06:30 PM

امیدوارم چشمانی بیناتر از پیش داشته باشی و رویاهایی سبزتر از قبل ......آه واقعیت کجایی؟

Posted by: سهند at November 2, 2009 11:32 PM

salam bazam dir residim .behet eftekhar mikonim.ey ......................

Posted by: hamed khorshidi at November 3, 2009 01:55 AM

ساتيار مهربان موفق باشي.

Posted by: shiva khademi at November 3, 2009 12:21 PM
Post a comment









Remember personal info?