Satyar

ماهم روزی...
زمین را به عشق آسمان ترک خواهیم کرد...تا آن روز...

آخه من چي بهت بگم. بابا آبروي ما رو بردي. قرار بود عكسا رو بدي بدم خونوادش.

یا علی

Khosh be haLesh,roohesh shad

عالی بود .اولين بار است تو ایران یه عکاس حرفه ای همچین کاری کرده . دستت درد نکند که قدر شناس هستی

آقای ساتیار برام جالب است که از سفرهای احمدی نژاد با خوشی یاد میکنی!!!!...وبراتون خاطرات شیرینی ثبت شده...همین بس که احمدی نژاد عکاسان خبری رودعوت نکرد وخود شما از اولین کسانی بودید که ناراحت شدی وتو وبلاگتون هم انعکاس دادی...بماند که تو سفرهای احمدی نژاد شرایط رفتار با عکاسان کاملآ غیر انسانی است...این درست که عکاسان ایرانی برای گرفتن عکس تن به هر کاری میدن...زبانم لال زبانم لال یه روزی یه اتفاق وحشتناک به خاطر لگن بودن همین هلی کوپتر ها خواهد افتاد..فقط امیدوارم خود احمدی نژاد تو اون طیاره باشه تا ببینم مسببانش رو تبرئه میکنند...واقعآ از ماست که بر ماست..

خدایش بیامرزد

ای بابا :(

یاد باد آنکه زما وقت سفر یاد نکرد

بعضی اوقات آدم میخواد چیزی بگه ولی هر چی به مغزش فشار میاره کلمات آنگونه نیست که بتونه اون وسعت رو اون عشق رو و اون محبت رو جوابگو باشه.
باشه ولی وقتی آدم یاد مرگ می افته یک کم تنمون ریش ریش میشه
به نشونی اون سفر مرگ بار برای دوستامون
وقتی هم می خوای یادشون بیافتی یک جور بوی سوختگی به مشامت میرسه
نمی دونی چرا هنوز این بو تو مشامت هست
می دونی که سالها گذشته و باز هم میگزره اما
یادمون میره چه کسایی کنارمون بودن دیگه نیستن و شاید هم روزی ما خاطره بشیم برای ذهن دوستامون
فقط از خدا بخواهیم عاقبتمون ختم به خیر بشه و بد هم یک خاطره شیرین باشم تو ذهن دوستامون
با یک لبخند به مرگ بنگریم
دوست دار دوستی هت

ساتیار جان دمت گرم
از کم لطفی های من ناراحت نشو عزیز دلم همیشه دوست دارم عزیز

It was so sad to hear that, may he rest in peace.