Satyar

مشکل همین یا است دیگر.یا یعنی هزار چیز. چرا بعد از نبودنت؟ چرا حالا نه. دسته گل پیام تبریک تشکریک دوست بابت نگاهتان که هدیه می کنید به هزاران چشم.نه!قبول ندارم. سهم شما فاتحه بعد از نبودنتان و تاج گل و اینها نیست. سهم شمازیبایی نگاه خداوند است که توی وجودتان یادگار مانده.فردایتان مبارک عکاس بی نظیر عزیز.

سلام
اگه عشق همینه
اگه زندگی اینه
....
نه میخوام
چشمام دنیا رو ببینه

همش دوغ وکشک

salam satyar aziz rozat mobarak omid varam ahmeshe shado salamat bashi va akshayat ra bebinim lezat bebarim

وقتی یک اسکلت جای ساتیار را می گیرد آن وقت سوژه عکاسی میشه روح گرافی مرگ وحشت کلا عکاس پزشک قانونی بهشت زهرا چه شود
ولی از شوخی گذشته روزت مبارک

mordan ya namordan masale ein ast
rozat mebarak

سلام
سهم شما خيلي چيزهاي ديگر هم هست اين طور نگو
اميدوارم هميشه پيروز و موفق باشي

روزت مبارک عکاس خبرگزاری فارس.امیدوارم خبرنگاران بدون ترس از بگیر و ببند در سراسر جهان به وظیفه خطیر خبر رسانی خودشان ادامه دهند.البته خبر رسانی درست.ضمنا همیشه زنده باشی و موفق

عجب جنسي داره اين دوربين.....بعد از اين همه سال كه صاحبش مرده و استخوانهاش مونده هنوز نو و تر تميزه ...جون مي ده براي تبليغ دوربين مگه نه....

pas bedarid anche ra ke khoda be an sogand yad karde....shoma lotfan hamishe zende va salamat bashid va akasi konid.
delam tang shode be roz shid khaheshan

نويسنده : حسين رهنورد
نام گذاري روز شهادت محمود صارمي خبرنگار فقيد ايراني به دست عمال طالبان در افغانستان، انتخابي درست و معنادار براي روز خبرنگار بوده و هست; با اين که شاغلا ن در اين حوزه هنوز جايگاه واقعي خود را در جهان امروز ندارند و با چه مخاطراتي روبه رو هستند و اين که هنوز هم بسياري گردش آزاد اطلا عات را به رسميت نمي شناسند و براي ممانعت از خبررساني حاضرند تا کجا پيش بروند و به چه جناياتي دست بزنند، واقعيت انکارناشدني است اين امر البته مربوط به يک گوشه دنيا يا گروه خاصي نيست.
اگر در نقطه اي از آسيا، طالبان چنين کرده و مي کند در عوض در غرب به روش هاي ديگر و پيشرفته تر مانع از گسترش خبرهاي بدون جهت مي شوند و با ابزارهاي تبليغاتي و انحصاري به گونه اي دردناک تر و خرد کننده تر با اصحاب قلم و آزادانديشان و خبرنگاران غيروابسته برخورد مي شود. بر همين اساس است که اگر ادعا کنيم درد خبرنگاران در دنياي کنوني دردي مشترک، همگاني و جهاني است گزاف نگفته ايم.
مرسوم است که در پايان هر سال آمار روزنامه نگاران زنداني و خبرنگاران قرباني در اقصي نقاط دنيا اعلا م مي شود و اين آمار چنان نيست که بتوان ادعا کرد از خطرات پيش روي کار شاغلا ن اين حرفه کاسته مي شود.
مي توان ادعا کرد تا دنيا دنياست زورمداران و قدرت طلباني هستند که حاضرند انسانيت را در پاي قدرت خويش قرباني کنند.
در روزگار ما، توزيع اطلا عات و اخبار، بخشي از توزيع ثروت و قدرت و عامل مهمي در ممانعت از انباشت ثروت و قدرت در نزد گروهي خاص است.
با اين اوصاف اگر چه براي جماعت روزنامه نگار و اهالي رسانه داشتن روزي به نام خبرنگار غنيمت است اما اين سوال بايد پرسيده شود که واقعا در هياهوي تبريک و تجليل از خبرنگاران، چه اندازه به رفع نيازهاي انساني و موانع کاري آنها توجه مي شود؟ آيا صرف برگزاري مراسم ها و تبريک گويي ها، باري از دوش جماعت خبرنگار برداشته مي شود؟
اگر کمي ريزتر به مسائل بپردازيم مي توان گفت که بسياري از خبرنگارها تصور کساني را دارند که مي توانند مزاحمتي ايجاد کنند و براي رفع آن بايد به نحوي از انحا دهانشان را بست و قلمشان را اصلا ح کرد! اين تصور نتايج مختلف و عجيبي دارد که همه در راه تامين هدف واحد انجام مي شود: بهره برداري از ضعف مالي خبرنگاران، ندادن اطلا عات دقيق و پرهيز از دستيابي آنها به جزييات، خودي و غيرخودي کردن خبرگزاري ها و رسانه ها و خبرنگاران، پاسخگويي ناشايسته به سوالا ت آنها و ممانعت از حضور بعضي خبرنگاران در مراکز مختلف تنها نمونه اي از رفتارهاي متفاوتي است که با اين جماعت مي شود.
با اين همه خبرنگاران و اهالي نجيب رسانه هنوز ايستاده اند و اعتقاد دارند که علي رغم همه بي مهري ها و نگاه هاي نامهربان و گاهي توهينآميز، وظيفه اطلا ع رساني و حفاظت از دموکراسي و بالا بردن آگاهي مردم بر عهده آنهاست.
روز خبرنگار در پيش است اما بهتر است آنان که دغدغه رفع نيازهاي اين جماعت را دارند، از خود بپرسند که واقعا هر سال چه تغييري در وضعيت رسانه ها رخ مي دهد و چه ميزان از محروميت ها و ممنوعيت ها کاسته شده و خبرنگار امروز با خبرنگار يک سال قبل تا چه اندازه امکان ارتقاي کيفي شغل خويش را پيدا کرده است؟